Bebeğiniz Dünyaya Gelince İlişkiniz Nereye Gitti?

Kızım doğduktan sonraki bir yıl boyunca eşimden “nefret ettim.” Oh, sonunda bunu söyleyebildim! Nedenini tam açıklayamasam da, neredeyse yaptığı her şey sinirime dokunuyordu. Bana yardım eden birileri olmasına rağmen yapayalnız hissediyordum. Onun hayatıysa hemen hemen eskisi gibi devam ediyordu. Hatta yeni bir spor salonuna yazılmıştı. O zamanlar bana neredeyse hakaret gibi geliyordu bu. Benimse hayatımın her alanı yeni baştan düzenlemem icap ediyordu. Artık ne zamanım, ne bedenim, ne uykum, ne de önceliklerim sadece bana aitti.

Daha önce hiç olmadığım kadar şişmanlamışken bedenimi tanıyamıyordum. Kendimi seksi bulmuyordum. Dahası kendime yabancılaşmıştım. Eşimle aramdaki yakınlığı özlüyordum. Arzulandığımı hissetmeyi ve onunla aramdaki bağı da. Ama seks halen aklımın ucundan bile geçmiyordu. Yorgun ve kırgın hissetmenin yanında, annelik kimliğimin ötesindeki o eski beni ararken arzularımı nasıl bulabilirdim ki?

Doğruyu söylemek gerekirse eşime karşı duyduğum nefret duygusunun ortadan kalkmasına yaptığı herhangi bir şey sebep olmadı. Tekrar benliğime dönmeye başladıkça bu duygu yavaş yavaş hafifledi. Bedenimi yeniden kabullendikçe özsevgim de arttı. Daha fazla uyumaya başlamamla beraber, sürekli süt sağmaktan ağrıyan meme uçlarımın sonunda düzelmesiyle tekrar bedenime kavuşmuş gibi hissettim. Günbegün eşimin düşmanım olmadığını, hissettiklerimin çoğunun da aslında onun suçu olmadığını fark etmeye başladım.

Onu sevmeyi bırakmamıştım. Sadece benliğimden o kadar kopmuştum ki doğru dürüst bir şey hissedemez olmuştum. Kendime döndükçe ona giden yolu da tekrar keşfettim aslında.

Bu kadar çok kadının böyle hissetmesinin sebebi ne?

Kadınları aylar boyu doğum, bebeğin beslenmesi ve uyku düzeni gibi konulara hazırlıyoruz. Fakat sonraları benliklerini veya ilişkilerini tanıyamaz hale gelme ihtimaline karşı pek hazırladığımız söylenemez. Bu nedenle bir kadın partnerini sevse de onun kendisine dokunmasını istemediğinde, çoğunlukla kendisinde veya ilişkisinde bir sorun olduğunu varsayıyor. Oysa bazen ortada düzeltilmesi gereken bir sorun yoktur. Kişinin bedeni ve sinir sistemi, yaşadığı muazzam fiziksel ve psikolojik değişime tepki verir sadece.

Doğumdan sonra östrojen ve progesteron hormonları hızla düşer. Emzirme döneminde östrojen seviyeleri düşük seyretmeye devam edebilir. Bu da vajinal kuruluk, rahatsızlık ve cinsel isteğin azalmasına yol açabilir. Bir de süt üretiminden sorumlu prolaktin hormonu var. Kilo vermenin zorlaşmasında da prolaktin rol oynar. Aynı zamanda östrojen seviyesini düşük tutarak bedeninize “Önceliğim bu bebeği beslemek, bir bebek daha yapmak değil,” mesajı verir adeta. Doğum sonrası cinsel sorunlar oldukça yaygın. Araştırmalar bunları ağrı, emzirmeye bağlı belirtiler, beden algısı, partner desteği ve duygusal iyi olma hali gibi pek çok faktöre bağlıyor. Meseleyi kadınların birdenbire libidosunu kaybetmesine indirgeyip kestirip atamayız.

Bir de annelerin sıklıkla dokunulmaktan bıkmak diye tarif ettiği o his var. Gün boyu beslemek, taşımak ve sakinleştirmekle yükümlü olmanın yanında fiziksel açıdan da ihtiyaç duyulan kişi olduğunuzda, bir başkasının teması ekstra yük gibi gelebilir. Bu, partnerinizi artık sevmediğiniz anlamına gelmez. Sadece sinir sisteminizin, kimsenin sizden hiçbir şey beklenmediği kısacık da olsa bir zamana ihtiyaç duyduğunu ifade etme şekli aslında.

Üstüne üstlük bölünen uykular ve anneliğin görünmeyen zihinsel yükleri de var. Yeterince mama var mı? Aşı randevusu ne zaman? Anaokulundan gelen mesaja cevap verdim mi? Bebek bu akşam ne yiyecek? Bütün gün bu listeyle uğraşan bir zihnin, yatak odasının kapısı kapanınca hemen cinsel yakınlaşmaya hazır hale gelmesi her zaman mümkün değil.

Arzunuz farklı bir rota izleyebilir

Genellikle cinsel isteğin kendiliğinden ortaya çıktığını düşünürüz. Buna göre bir anda havaya girersiniz, ardından yakınlaşmayı başlatırsınız. Fakat cinsellik konusunda araştırmalar yapan Rosemary Basson, cinsel isteğin tepkisel de olabileceği bir model ortaya koydu. Başka bir deyişle, şefkat, güven, rahatlama veya uyarılma başladıktan sonra ortaya çıkabilir istek. Tepkisel cinsel istek, kadın cinselliğinin bir parçası; çekimin ortadan kalktığının bir göstergesi değil kesinlikle.

Bebek sahibi olduktan sonra daha da önemli bu. Uykusuz, yorgun ve partnerinize karşı için için kırgınken kendiliğinden tutkulu hissetmeyi beklerseniz bu çok uzun sürebilir. Çözümü kendinizi seks yapmaya zorlamakta aramayın. Esas mesele, cinsel isteğin yeniden ortaya çıkabileceği koşulları yaratmak.

Partnerler de bu dönemi yanlış yorumlayabilir. Bir taraf ne kadar çok sorumluluk taşıdığını kimsenin görmediğini düşünürken, diğer taraf da partnerinin artık onu istemediğini zanneder. “Kocamın evdeki çocuklardan farkı yok.” Bu sözü annelerden o kadar çok duydum ki. Aslında iki taraf da sevgi istiyor olabilir ama bunu tamamen farklı şekillerde ifade ediyorlar. İlişkinin zor bir imtihandan geçmesinin sebebi, ille de bir tarafın kötü olmasından kaynaklanmaz.

Birbirinizi yeniden bulmanın yolları

Ayda bir randevulaşmak

Çocuk sahibi olduktan sonra ayarlayacağınız buluşmanın öyle çok şaşaalı olması gerekmiyor. Önemli olan ev işlerinin ve günlük sorumlulukların ötesinde, bu buluşmanın size hâlâ ilişkisi olan iki yetişkin olduğunuzu hatırlatması. Mümkünse ayda bir evden çıkın. İlk 30 dakika uyku, anaokulu, market alışverişi veya kimin ıslak mendil almayı unuttuğu gibi konulardan bahsetmeyin. İzlediğiniz, istediğiniz, korktuğunuz veya komik bulduğunuz bir şey hakkında konuşun. Merak duygusu çoğunlukla yeniden yakınlaşmanın ilk adımıdır.

Zihinsel yükü paylaşmak

Karşınızdakine yardım etmek için neye ihtiyacı olduğunu söylemesini istemek, zaten bütün yükü taşıyan tarafa bir yük daha bindirebilir. Haftada bir oturup görünmeyen işleri görünür hâle getirin. Mesela ben, ikimiz de yorgunken aklıma gelenleri parça parça anlatmaktansa, eşimin tüm dikkatini bana verdiği bir anı seçip kafamda toparladıklarımı sıraladığımda daha iyi anlaşıldığımı fark ettim. Olup bitenleri, bunların sizi nasıl etkilediğini ve değişmesi gereken sorumlulukları dile getirin. Yaşadıklarınızı parça parça anlatıp partnerinizin bunları bir araya getirmesini beklememelisiniz. Her şeyi çözmek biz kadınların uzmanlık alanı zaten. Amaç, büyük resmi ikinizin de görmesi ve sorumluluğu üstlenmesi.

Zorunluluğa dönüştürmeksizin ilişkinize eğlence katmak

Yakınlığın illa penetrasyonla başlaması veya seksle sonlanması gerekmez. Bedeniniz iyileştiğinde ve gerçekten yakınlaşmaya hazır hissettiğinizde uzun uzun öpüşmek, masaj yapmak, birlikte duş almak, erotik bir şeyler okumak veya beraber küçük bir seks oyuncağı seçmek işe yarayabilir. Yorgunken hazza ulaşmayı kolaylaştıran, partnerlerin üzerindeki baskının bir kısmını azaltmaya yarayan bir vibratör mesela. İki taraf için de iyi hissettiren seksin dört gözle beklenen bir şeye dönüşmesi muhtemel. Eski seks hayatınızı mükemmelen yeniden yaratmak değil konu. Önemli olan birinizden biriniz durmak istediğinde devam etme baskısı olmaksızın şimdi neyin iyi hissettirdiğini keşfetmek. Cinsel penetrasyon sırasında çiftlerin birlikte uyarılması için tasarlanmış, küçük giyilebilir bir vibratör olan We-Vibe Sync 2’yi de kullanabilirsiniz. Sadece kendi hazzınıza odaklanmak istiyorsanız kompakt bir klitoral uyarıcı da faydalı olabilir.

Kendinizle yeniden bağ kurmak

Benim açımdan her şeyi değiştiren bu oldu. Uykuya, hareket etmeye, kendimi iyi hissettiren kıyafetlere ve bir süreliğine kimsenin bana “anne” diye seslenmemesine ihtiyacım vardı. Sözünü ettiğim şey, doğumdan sonra aldığınız kiloları vermek veya doğum öncesi bedeninize geri dönmekle ilgili değil. Değişen bedeninizin içindeki o kadının benliğine özen göstermek gerektiğini hatırlatıyorum. Egzersiz, terapi, iş, bir arkadaşınızla akşam yemeği, tek başınıza geçireceğiniz bir saat veya bedenin farkındalığını yoğunlaştıran bir güzellik ritüeli gibi düzenli olarak yapacağınız, sadece size ait bir şey seçin. Kendinizle yeniden bağ kurmak bencillik değil. Partnerinizle yeniden bağ kurabilmenizi sağlayan şey de çoğunlukla budur.

Ya zor bir dönemden fazlasıysa?

Her postpartum sorununun sabırla ve eşinizle çıkacağınız bir randevuyla çözülmesi mümkün değil elbette. Dinmek bilmeyen öfke, umutsuzluk, panik, rahatsız eden düşünceler, yoğun bir kopukluk hissi veya günlük hayatı sürdürememe gibi sorunlarla boğuşuyorsanız bu, profesyonel desteğe ya da benzer süreçlerden geçen bir arkadaşa ihtiyaç duyduğunuz anlamına gelebilir. Anne olduktan sonra uzunca bir süre eski halime ne zaman kavuşacağımı sorup durdum kendime. Artık bunu yapmayı bıraktım. Eski benliğimin geri gelmeyeceğini biliyorum. Onun yerini daha olgun, sabırlı ve ihtiyaçlarının çok daha bilincinde olan biri aldı.

İlişki için de aynı şey geçerli. Bebek sahibi olmadan önceki çifte dönüşmeye çalışmak nafile. O çift, sizin bugün bildiklerinizden bihaberdi. En iyisi, dönüştüğünüz kişiler olarak birbirinizi yeniden tanımak ve ilişkinizde hem ebeveyn kimliğine, hem çift olmaya, hem de bu rollerin dışındaki bireyselliğinize alan açmak. Eşimle ilişkimizi toparlamak için mükemmel eş rolü oynamaya zorlamadım kendimi. Başıma gelenleri anlamaya başladığımda ve kendi ihtiyaçlarımı başarısızlığımın ispatı gibi görmeyi bıraktığımda onunla tekrar yakınlaştım. Bazen birbirimize dönmek için önce kendimize dönmemiz gerekir.